Kruisdragen en navolgen Kruisdragen en navolgen

Meditatie: Kruisdragen en navolgen
n.a.v. Marcus 15:21

We zien een kruiswegstatie waarop het moment te zien is dat Simon van Cyrene als een krachtige man de kruisbalk van Jezus overneemt. Jezus is geknakt, uitgeput, maar toch lijkt hij het kruis niet te willen loslaten - alsof het nog houvast geeft. 

De ‘Koning van de Joden’ wordt geholpen door een onderdaan. Hij kon niet meer verder na een lange nacht van waken, bidden, bespotting en marteling. 
Geknakt als zoveel mensen die de wanhoop nabij zijn – vluchtelingen, slachtoffers van geweld, mensen voor wie het leven alleen maar duister is...
Hebben de Romeinse soldaten medelijden of duurt het met zo’n struikelende en vallende Jezus te lang voor ze op de executieplaats aankomen? Als hen een man tegemoet komt moet deze, of hij wil of niet, het kruishout op zijn schouders nemen. Hij draagt het uiteindelijk naar Golgotha.

We zien hier het moment van omkeer in het leven van Simon. De evangelist Marcus blijkt meer van hem te weten dan alleen zijn naam. Het dragen van het kruis van Jezus had Simon namelijk blijvend veranderd: hij was tot geloof gekomen en had zich samen met zijn vrouw en zijn zonen Rufus en Alexander bij de eerste christelijke gemeente aangesloten. Ze zijn afkomstig uit Cyrene, een streek in Libië. 
De ontmoeting waarin Simon Jezus hielp en zo een broeder, een vriend, van Jezus werd, raakte ook zijn vrouw. Paulus kende haar goed en schrijft dat zij voor hem en anderen zorgde. Zij was voor hem als een moeder geweest. (Romeinen 16: 13) Droeg haar man de last van Jezus, zíj ontlastte de volgelingen van de Heer bij hun taak. En dat allemaal omdat Simon voor een moment het kruis van Jezus gedragen had en door zijn verhaal over deze gebeurtenis heel zijn gezin in vuur en vlam gezet had. 
Een ander tot helper worden, kan je leven en dat van anderen totaal veranderen.  Een zware last voor de ander dragen, geeft je soms vleugels en tilt je eigen leven boven de alledaagsheid en zinloosheid uit. 

Zo hielp deze voorbijganger die volgeling werd, Jezus om Zijn ultieme daad van liefde voor de wereld te volbrengen. 
Wat Jezus niet meer kon, deed hij. En daarmee deelt Simon uiteindelijk in de redding en het nieuwe leven dat Jezus voor de wereld bracht. 
Terwijl hij het kruis droeg, liep Jezus naast hem, zoals een andere kruiswegstatie indrukwekkend verbeeldt.

Het volgen van Jezus kan loodzwaar zijn.
Jezus had het al gezegd: “Wie mijn volgeling wil zijn, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en zo achter mij aan komen.”(8: 34) 
Bonhoeffer schreef: ‘Het volgen van Jezus betekent lijden dat voortspruit uit de gebondenheid aan de lijdende Christus. De smaad van het lijden hoort bij het kruis. Het dragen van het kruis betekent altijd dat je verworpen kan worden.’ Honderdduizenden volgelingen van Jezus hebben het aan den lijve ondervonden en het met de dood moeten bekopen – maar hebben daarbij ook ervaren dat Jezus steeds met hen meegelopen was. 

En wat betekende het uiteindelijk voor Simon?
Dit: terwijl hij deelde in het lijden van Jezus, ging hij ook delen in zijn opstanding. En zo veranderde zijn leven en dat van zijn gezin. 
Ik leer hieruit: geen vreugde om de nabijheid en troost van de levende Heer, zonder ook zijn kruis te willen dragen. Geen dankbaarheid om wat Jezus ons schenkt, als we zijn weg niet willen gaan. 

Ds. Bas Plaisier

Eigen illustraties van kruiswegstaties in de kathedralen van Paramatta, bij Sydney, en Dubrovnik

terug