Nieuws en actualiteiten
vanuit De Drieklank

Romeinen 14:19
“Laten we daarom streven naar de dingen die de vrede bevorderen en naar de dingen waarmee we elkaar kunnen opbouwen.”

Het thema van de Week van gebed voor de eenheid was: Eén van Geest. De christenen in Armenië hebben het dit jaar voorbereid. Hoe bewaren we de vrede als we op belangrijke gebieden verschillen van elkaar? Net als in de samenleving lukt het in kerken niet altijd om weg te blijven van tegenstellingen en strijd over onderwerpen die ons aan het hart gaan. Vrede is dan geen ver weg gelegen of abstract doel, maar een weg om nu al op te gaan, een houding om te oefenen. En dat oefenen hangt samen met het volgen van Christus, de Vredevorst, die het ons voorleefde. Verbonden met Hem worden we uitgenodigd om ons steeds weer open te stellen voor de Heilige Geest die in ons werkt. Die Geest kan ons veranderen en verzachten, vijandigheid doorbreken en onze oren openen. Paulus benadrukt dat ware eenheid voortdurende inzet voor vrede vereist. Het vraagt om oefening in het luisteren naar het zachte fluisteren van de Geest die ons de weg van vrede wijst.

Hoe brengen we in praktijk dat vrede een vrucht van de Geest is, juist als er tegenstellingen zijn in onze gemeenschappen in Den Haag, in ons land en de wereld?
Welke vormen van gesprek, welke manieren van luisteren naar de Geest helpen ons om de weg van vrede te gaan?

Het helpt om elkaar te leren kennen, in onze gemeente, om te begrijpen waar onze verschillen vandaan komen. In vrede leven moeten we oefenen, het is actief naar de ander luisteren, verschillen durven bespreken. Naar elkaar kijken met de ogen van God. Niet uit de weggaan, maar juist in gesprek brengen. Daar komen vaak de mooiste geloofsgesprekken uit voort! Ik zie het ook hoe dat in de kringen gebeurt, na de dienst bij de koffie of bij onderlinge ontmoetingen en bezoeken. Zelfs de kinderen en tieners zien soms al dat zij verschillend geloven. Begrijpen waarom iemand de dingen zegt en denkt, helpt ons de ander te verstaan en samen zoeken naar de weg van Christus. Om uiteindelijk zoals de woorden van Romeinen 14 zeggen: vrede te bevorderen en geen aanstoot geven aan elkaar als je weet dat het een ander pijn doet. In dit geval van Romeinen 14 gaat het over wat ze wel en niet moeten eten, ook al zijn ze door Christus gered. ‘Breek het werk van God niet af omwille van wat u eet. Weliswaar is alle voedsel rein, maar het is verkeerd om iets te eten dat iemand aanstoot geeft. (vers 20)’ De weg van de vrede zoeken is met elkaar zoeken naar de weg die Christus vraagt. Samen spreken en ontdekken, leren van elkaar. Ik hoop dat we dit - in een tijd waarin wereldvrede zo onder druk staat - in het klein in onze eigen gemeente en huizen mogen oefenen.

ds. Jantine Veenhof